Evet, yaşamımızda özne biz olduğumuzu düşünüyoruz. Fakat yaşam alışkanlığı içinde hiç de kendimizin ilk sırada olmadığımızı ve kendimizi önemsemediğimizi gördük, deneyimledik. İşimiz, ailemiz, vb. hayatımızı doldururken zamansızlıktan yakınıp durduk. Burada yaşadığımız farkındalıklar, özümüzü geliştiren ben olma yolunda, uzun ince güzelliklerle dolu bir yola çıktık. Özgüveni yüksek, değerli, kendimizi yaşam merkezimiz kabul eden, dış etmenlerden etkilenmeyen, bireyler oluyoruz. Yaşamda yapacaklarımız sınırsız bu sınırları koyan biziz. Bu sınırları ve duvarları adım adım yıkıyoruz.
