Her birimiz farklı hayatlar yaşadık, farklı yükler taşıdık ama bizi buraya getiren ortak şey cesaretti. Kendimizle dönme cesareti.
Bu yolculuk kolay değildi. Hepimiz kendimizle yüzleşmenin ne kadar yıkıcı, ne kadar aydınlatıcı olduğunu deneyimledik. Kabul ettik. Kırılmadan tamamlanmak mümkün değilmiş. Korkularım vardı; yargılanmaktan, anlaşılmamaktan ama burada fark ettim ki burası yargının değil şefkatin alanı. İnsanı insanla iyileştiren yer, bunu burada gerçekten yaşadık.
Her birimizin hikâyesi diğerine yol oldu. Bu yol bitmedi aslında, daha yeni başlıyor. Beni bu yola hazırlayan rehberlerim ve arkadaşlarıma sonsuz şükranlarımı sunuyorum. Beni bana kazandırdığınız için hepinizi seviyorum.