Buraya içimde sıkışıp kalan minik Gökçe’yi çıkarmak için geldim. Yaşadığımız her şey çocukluğumuza dayanıyormuş. İlk adımı attığımda kendini suçlayan, her şeye öfke duyan, içine kapanmış bir Gökçe vardı. İçim düğüm düğüm olmuştu. Şimdi o düğümler tek tek çözülmeye başladı. Kendimi bulmaya ve kendimi sevmeye başladım. Artık kendimi suçlamıyorum ve bana verilen bu hayatı en güzel şekilde yaşamak için kendime söz veriyorum.