Sözün bittiği, duyguların coştuğu, kalıpların kırıldığı, egoların inceldiği, geriye tatlı, huzurlu bir yorgunluğun kaldığı doyumlu bir eğitimdi. Yüzleşme cesareti gösteren, kendine giden yolda azimle yürüyen tüm arkadaşlarıma ve muhteşem eğitimi bize sunan...
Yıllar boyunca elde edemeyeceğim yüzleşme, farkındalık ve deneyimi dört güne sığdırdım. İlk defa koşulsuz ağladım, kendimi aştım. Daha önce hep zihnimin kapılarını açıyordum ve ilk defa kendimi cezalandırmadım. İlk defa kalbim korkuyu değil, gerçek sevgiyi tattı....
Çok güzeldi. Bir uyanış çağrısı oldu. Her eğitimde bilinç seviyesinin arttığını ve hayata başka gözlerle bakmaya başladığımı fark ediyorum. Bu ailenin bir parçası olduğum için çok mutluyum. 🤍
Yaşama sarılmakla, yaşamdan vazgeçmek arasındaki ince, uzun yolda biraz savrularak yürüdüm. Vazgeçmek istedim. Nil “Korkaklıktır.” dedi. Yaşamak istedim “yeterli cesaretin yok.” dedi küçük Burcu. Ben de Hande’nin dediği gibi; Dünkü Burcu’dan daha cesurum, Yürüyorum,...
Kendimle yüzleşmemi sağlayan, bana büyük katkısı olan çok değerli bir eğitimdi. İyi ki katılmışım. Her eğitimde kendime bir adım daha yaklaştığımı hissediyorum ve bu sayede daha da özgürleşiyorum.
Buraya içimde sıkışıp kalan minik Gökçe’yi çıkarmak için geldim. Yaşadığımız her şey çocukluğumuza dayanıyormuş. İlk adımı attığımda kendini suçlayan, her şeye öfke duyan, içine kapanmış bir Gökçe vardı. İçim düğüm düğüm olmuştu. Şimdi o düğümler tek tek çözülmeye...
